*Relatorio de Álvaro Gago e Berta Dávila na Facom 2025 (25-XI -2025)
O que nace do encontro: Proceso, creación e diálogo interdisciplinar entre cine e literatura
Sempre é un gusto escoitar ós intelectuais. Berta e Álvaro están a colaborar na vindeira película do director que levará por título Porto Alegre. "Levo tempo lendo os seus libros e tiña a sensación de que ela me axudaría nun terreo no que eu teño limitacións". Con respecto á nebulosa de ideas que van xurdindo, o olívico enche "moito a bolsa e logo vou reducindo, ás veces non son moi eficiente. Berta vai máis á esencia".
Entre as pasións de Berta está a lectura e o cinema, "desde un punto naif". Formouse lendo unha interesante obra que explica as claves para escribir guións. Hai diferenzas entre ambos xéneros. "Os pensamentos exprésanse de xeitos distintos. No cine o fundamental é o tempo, nas novelas é infinito; temos o narrador. A novela traballa case sempre desde a voz narrativa".
"O meu traballo e un documento co que Gago vai traballar despois. É unha escritura que non é finalista". A escritora xa camiñou por San Cibrao e debuxou un mapa de toda a vila.
A nai de Álvaro finou hai trece anos pero "nos últimos tres noto que hai cousas que se me escapan. Había recordos que se diluíran e case olvidara". Comezou a conversar co seu pai, a tía e a súa irmá. Moitos directores que escarvan na súa historia familiar acostuman dicir que é unha medida catártica. Gago resúmeo dun xeito sublime."E unha dor bonita, non amarga". Aínda non pode desvelar quen será a actriz que dará vida a súa nai. ¡Sorpresa!
En cada obra Berta síntese unha escritora distinta. "Os meus problemas son de control do texto". Recoñece os inevitables atascos creativos. "Este verán tiña a presión de escribir. Parei dez días a ler libros e as cousas foron recolocándose". Gago acostuma ter un mesmo modus operandi. "Collo un personaxe e comprimo o tempo e o espazo. Escapo do espectacular e do impacto". Cre que o cine debería ler máis a xente como Claire Keegan.
Gago non agocha a súas dificultades."Sufro moito todo o que fago, sobre todo a escrita. O que escribo, honestamente, non é moi bo. Nas versións iniciais do guión de Matria as frases eran máis curtas". Cando pensa nos guións nunca é algo pechado. Agradece o apoio da escritora. "Se podo non escribirei máis só. Berta ten talento e músculo".
A Dávila aínda lle sorprende o medo a desvelar as historias que teñen os seus compañeiros. "Os escritores son a peor raza. Os novelistas protexen o seu libro como se fora un segredo de estado". Gago, pola contra, comparte que varios cineastas fan quedabas cada tres meses para compartir os seus procesos creativos.
Berta non podía marchar sen soltar a súa recomendación cinéfila. "Non entendo as inxustas críticas que recibiu Sueños en Oslo, é fermosa".
No hay comentarios:
Publicar un comentario